ნოემბერი 2015

cropped-1195423764505299586johnny_automatic_venice_gondolier-svg-hi.png დაგვიდგა არაოფიციალური ზამთარი. ჩვენთან ქარია, საშინელი, გამყინავი, სუსხიანი ქარი. ტემპერატურა 12 გრადუსს აღწევს. 2 თვე გასულა რაც ფეისბუქებს და ვირტუალურ ცხოვრებას უარი ვუთხარი. ნუ ნახევრად მაინც. იცი რა კარგი ყოფილა. ზიხარ სირაქლემას პოზაში. ფეხებზე გკიდია ქვეყნის ავან-ჩავანი. უყურებ ცხოვრებას უვარდისფერსათვალოდ, მაგრამ მაინც სასიამოვნოდ და ,,საკაიფოდ”.ჰომ, და ასე გადის დღეები, ერთმანეთის მიყოლებით. ახალი ჩვევა მაქვს, დღეში 1-2 საათი აუცილებლად ვუსმენ რადიოს. თვალებს ვხუჭავ და ვუსმენ. რომ არ შევამჩნიო გაძლების სისულელისგან შეშლილი, დანევროზებული, გაწამებული, მახინჯი ხალხი, გაჭირვებული ხალხი, რომ არ დავინახო მილიონი მანქანა ქუჩაში, რომ არ დავინახო უშნო მცენარეები, უგემოვნოდ ახორხლილი მაღაზიები, უკიდეგანოდ აწოწილი სახლები, გახუნებული ბილბორდები,  მტვრიანი ქუჩები, მოკლედ, რომ არ დავინახო ის, რასაც ყოველ დღე ისედაც ვხედავ. ფეხით ჩქარა დავდივარ, ნაბიჯებს და მუსიკის რიტმს ვაყოლებ ერთმანეთს, თავი ყოვლიშემძლე ბრუსი მგონია. ზოგჯერ გამომდის იცი.. ასეთი იდიოტური თვითკმაყოფილებით ვაგრძელებ გზას…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s